Halo 3, Solida lumo
Ĉi tie la lumo venas rekte el solida materialo. Ĉi tiuj vidigiloj bezonas nek vakuon, nek gason, nek varmegan draton, kaj tial ili povis fariĝi maldikaj, malvarmaj kaj, kun la tempo, flekseblaj.
- LED-ekrano, 1968. Ĉiu bildero estas unu lum-eliganta diodo, aŭ tri por koloro, kaj la bildo estas sufiĉe hela por esti legata en rekta sunlumo.
- OLED, 1987. Filmo el karbonbaza materialo lumas, kiam kurento trairas ĝin, kaj la filmo estas sufiĉe maldika por esti presata sur plaston.
- MikroLED, 2000. LED-muro estas ŝrumpigita, ĝis ĉiu lampo estas tro malgranda por esti vidata, kio konservas la helecon kaj evitas la fantomajn bildojn nomatajn enbruliĝo.
- Kvantumpunkta ekrano, 1994. Kristaloj larĝaj je kelkaj miliononoj de milimetro lumas en koloro difinita nur de ilia grandeco: la malgrandaj verde, la pli grandaj ruĝe.
- Maldikfilma elektrolumineska panelo, 1974. Maldikaj tavoloj sur vitro lumas flave en ĉiu punkto, kie du krucitaj konduktaj strioj metas tension trans ilin.
- Travidebla ekrano, 2009. Ekrano, tra kiu oni povas vidi, devas aŭ aldoni lumon al la vido malantaŭ ĝi aŭ forpreni lumon.
- Fleksebla ekrano, 1974. La maldikaj filmoj de plata panelo sidas sur plasto anstataŭ vitro, tiel ke la folio povas fleksiĝi.
Halo 2, Vitro kaj brilo / Halo 4, Lumvalvoj
Muzeo de Alternativaj Vidigiloj / Indekso / Homoj / Pri la muzeo / Virinoj en la muzeo / Nigraj inventistoj kaj artistoj
English / Català / Deutsch / Esperanto / Español / Français / 日本語 / 한국어 / Português / 简体中文