Skip to content

Halo 4, Lumvalvoj

Eidophor

1939. Fritz Fischer, ETH Zuriko, Svislando. Prototipo montrita en 1943.

Ankaŭ nomata: Projekciilo kun olea filmo

Eidophor, sur sia soklo.

La unua televida projekciilo sufiĉe hela por kineja ekrano uzis elektronfaskon por skribi ondetojn en filmon de oleo.

Kiel ĝi funkcias

Forta lampo lumas sur kradon el spegulaj stangoj. La stangoj reflektas la lumon malsupren sur malrapide turniĝantan spegulon kun maldika tavolo de oleo. Se la oleo estas glata, la lumo revenas rekte al la stangoj kaj neniam forlasas la maŝinon.

Elektronfasko skanas la oleon kaj lasas desegnon de elektra ŝargo, kiu ondetigas la surfacon. Ondetanta oleo iomete fleksas la lumon. Dum sia reveno tiu lumo pasas inter la stangoj, tra la lenso kaj sur la ekranon. Ju pli profunda la ondeto, des pli hela la punkto.

Kion rigardi

La modelo montras la maŝinon sen ĝiaj paneloj. Sekvu la lumon de la lampujo maldekstre ĝis la stangoj. Ĝi iras malsupren al la pelvo da oleo, kiu turniĝas sub vitra kloŝo, kaj reen supren tra la lenso. La supra spegulo poste sendas ĝin al la malgranda ekrano.

Fortoj

Malfortoj

Uzata por ekranoj en sportejoj kaj por regejoj, ĝis likvakristalaj kaj mikrospegulaj projekciiloj anstataŭis ĝin en la 1990-aj jaroj.

Homoj

Fritz Fischer. Elpensis la projekciilon ĉe ETH Zuriko en 1939. Prototipo estis montrita en 1943.

El la arkivo

Fontoj

Likva kristalo sur silicio / Skananta lasero

Muzeo de Alternativaj Vidigiloj / Indekso / Homoj / Pri la muzeo / Virinoj en la muzeo / Nigraj inventistoj kaj artistoj

English / Català / Deutsch / Esperanto / Español / Français / 日本語 / 한국어 / Português / 简体中文