Integra bildigo
1908. Gabriel Lippmann, Francio, kiu nomis ĝin integra fotografio.
Ankaŭ nomata: Lumkampa vidigilo, muŝokula lenso

Folio de etaj rondaj lensoj, laŭ la modelo de insekta okulo, sendas alian bildon en ĉiun direkton.
Kiel ĝi funkcias
Malantaŭ ĉiu lenso estas miniatura bildo de la sceno, kiel ĝi vidiĝas el la pozicio de tiu lenso. Kiam vi rigardas la folion, via okulo kaptas unu punkton de ĉiu miniaturo. Kiun punkton ĝi kaptas, dependas de tio, kie vi estas. Kune la punktoj rekonstruas la lumradiojn, kiuj venus de la reala sceno.
La lensoj estas rondaj, ne ripaj, do la vido ŝanĝiĝas, kiam vi moviĝas supren kaj malsupren, kaj ankaŭ de flanko al flanko. Lippmann proponis la metodon en 1908. Pli ol jarcenton poste la limo estas la sama: ĉiu direkto bezonas proprajn bilderojn.
Kion rigardi
Turnu la modelon por rigardi la panelon de la flanko kaj de supre. La tri tavoloj de la bildo ŝoviĝas unu kontraŭ la alia per malgrandaj paŝoj, vertikale kaj ankaŭ horizontale.
Fortoj
- Donas profundon kaj vertikale kaj horizontale, sen okulvitroj
- Lasas plurajn homojn rigardi samtempe
Malfortoj
- Bezonas tre grandan nombron da bilderoj por modesta bildo
- Montras profundon akre nur proksime al la folio
- Ŝanĝas sian vidon laŭŝtupe, se la lensoj ne estas tre fajnaj
Prototipoj kaj kelkaj fakaj produktoj. La nombron da bilderoj, kiun ĝi bezonas, ankoraŭ estas malfacile liveri.
Homoj
Gabriel Lippmann. Proponis ĝin en Francio en 1908 kaj nomis ĝin integra fotografio.
Fontoj
- Integral imaging (Wikipedia)
- Lippmann, Épreuves réversibles donnant la sensation du relief, Journal de Physique Théorique et Appliquée (1908)
- Ng and others, Light Field Photography with a Hand-held Plenoptic Camera, Stanford Tech Report CTSR 2005-02
Lentikula vidigilo / Holografio
Muzeo de Alternativaj Vidigiloj / Indekso / Homoj / Pri la muzeo / Virinoj en la muzeo / Nigraj inventistoj kaj artistoj
English / Català / Deutsch / Esperanto / Español / Français / 日本語 / 한국어 / Português / 简体中文