Skip to content

Halo 7, Profundo

Paralaksa baro

1901. Frederic Ives, Usono, laŭ priskribo de Auguste Berthier en 1896.

Paralaksa baro, sur sia soklo.

Masko de fajnaj fendoj staras antaŭ la bilderoj, tiel ke ĉiu okulo, el sia propra angulo, vidas alian aron de kolumnoj.

Kiel ĝi funkcias

La bildo malantaŭ la masko kombinas du bildojn. Ambaŭ estas tranĉitaj en mallarĝajn vertikalajn striojn, kaj la strioj alternas. Por la maldekstra okulo la fendoj koincidas kun unu aro de strioj, kaj la stangoj inter la fendoj kaŝas la alian aron. Por la dekstra okulo, kelkajn centimetrojn flanke, estas inverse.

Ĝi bezonas neniujn okulvitrojn, nur strian maskon. La masko mem povas esti likvakristala tavolo, do oni povas malŝalti ĝin. La prezo estas, ke ĉiu okulo ricevas duonon de la kolumnoj, la stangoj baras duonon de la lumo, kaj la efiko funkcias nur el la ĝusta pozicio.

Kion rigardi

La modelo pligrandigas la fendojn, por ke vi povu vidi ilin. Turnu ĝin kelkajn gradojn maldekstren kaj dekstren. La baro estas reala tavolo antaŭ la ekrano, do la efiko funkcias ankaŭ ĉi tie. De unu flanko vi vidas L, kaj de la alia flanko R.

Fortoj

Malfortoj

En portebla ludkonzolo, kelkaj telefonoj kaj aŭtaj ekranoj, kiuj montras al la ŝoforo kaj al la pasaĝero malsamajn bildojn.

Homoj

Frederic Ives. Faris la unuan paralaksan stereogramon, en Usono en 1901.

Auguste Berthier. Priskribis la principon en 1896.

El la arkivo

Fontoj

Stereoskopo kaj 3D-okulvitroj / Lentikula vidigilo

Muzeo de Alternativaj Vidigiloj / Indekso / Homoj / Pri la muzeo / Virinoj en la muzeo / Nigraj inventistoj kaj artistoj

English / Català / Deutsch / Esperanto / Español / Français / 日本語 / 한국어 / Português / 简体中文